7 سال گذشت mona

امروز داشتم به این فکر میکردم که تاسیس وبلاگم از اسفند سال 1390 بود درست 7 سال پیش . چقدر زود گذشت تو این 7 سال چه اتفاقاتی برام افتاد . اتفاقات تلخ و شیرین دانشگاه کار خاله شدن عمه شدن و ازدواج. شغل های مختلف با سمت های مختلف . آدم های مختلفی که تو دوره های مختلف زندگیم اومدن و رفتن . تجربیات تلخ و شیرین . تصمیمات سخت و آسون . به اینکه چقدر خوب که بعضی از کارهارو انجام ندادم و ایکاش یه سری کارهارو انجام میدادم. همه این 7 سال از جلو ذهنم میگذره مثل پرده سینما . چقدر زود گذشت 7 سال هم زمانه زیادی هستش خیلی خوشحالم که بعده این دوران و این 7 سال الان توی این مرحله از زندگیم هستم . جای خوبی واستادم حس میکنم خیلی پسرفت نداشتم تونستم جبران کنم البته با کمک صد در صده خدا چون خیلی جاها خیلی هوامو داشت حتی بیشتر از خودم به فکر من بود . یادش بخیر دل تنگه قدیما شدم چون جالب اینجاست فقط چیزهای خوب از گذشته یادت میمونه و بدی هاش خیلی نا معلوم تره خوبیاش پررنگ تره . دلم میریزه و تنگ میشه . امیدوارم 7 سال دیگه اگه اومدم و مطلبی این شکلی نوشتم حالم مثل همین الان خوب باشه و خیلی بهترو بهتر باشم . تو این هفت سال بزرگترین انتخابم ازدواجم بود که کلا مسیر زندگیمو عوض کرد وتازه اول راهم 7 سال دیگه دقیقا 7 سال ازش گذشته میخوام ببینم اون موقع نظرم درمورد انتخاب ازدواجم چی میتونه باشه . 7 عدده قشنگیه . ولی خوبیش اینه که همیشه خدا کنارته تو هر لحظه و تو هر ثانیه .خدایابازم کمکم کن که همیشه محتاجیم به تو و کمکات. والسلام.

پاورقی...